Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/7610 K.2017/5578

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/09/2014 tarih ve 2013/507-2014/452 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 21 vagonun davalının taşıtacağı kömürün yüklenmesi için davalıya teslim edildiğini, yükleme yapıldıktan sonra yerin eğimli olması nedeniyle vagonların hareket etmesiyle 3 vagonun raydan çıkarak hasarlandığını, vagon hasarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 27.491,05 TL’nin 30.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin her ne kadar davacıya ait vagonlara yükleme yapmışsa da vagonların yükleme yerine getirilmesi, yanaştırılması, yüklemeden sonra çekilmesi gibi tüm manevraların davacı çalışanlarınca yapıldığını, vagonların kaçmasının, davacının gerekli özeni göstermemesinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait vagonların davalı şirket görevlilerine yüklenmek amacıyla teslim edildiği, vagonların kaymasını önlemek için takoz yerleştirme işleminin yapılmamasının davacının kusurunu oluşturduğu, vagonların bulunduğu zeminin eğimi de gözönünde bulundurulduğunda vagonların harekete geçmesi için fren düzenekleri ile de oynanmış olmasının gerektiği, bu hususun da davalının kusurunu teşkil ettiği, bu durumda tarafların %50'şer oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 13.745,50 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Ancak, davalı, cevap dilekçesinde davacıya ait vagonların kurtarma çalışmalarında kullanılan vincin bomunun düştüğünü, asıl hasarın bu sebeple meydana geldiğini savunmuş olup keşifte dinlenen bir kısım davalı tanıkları da vincin bomunun kırılarak vagonun üzerine düştüğünü ifade etmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının bu savunması üzerinde durulup hasarın artmasına davacı tarafından sebebiyet verilip verilmediği değerlendirilerek talep edilen tazminat miktarının bundan sonra belirlenmesi gerekirken bu hususta hiç bir değerlendirme yapılmaksızın eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-) Ayrıca, davacı iki vagonun hasarlı olduğunu, bir vagonun da ıskat edildiğini ileri sürerek hasarlı vagonlar için 3.491,05 TL, ıskat edilen vagon için 24.000 TL olmak üzere toplam 27.491,05 TL'nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, hasar miktarı yönünden hükme esas alınan 19.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise, üç adet vagonun ıskat bedeli 24.000 TL, diğer iki vagondaki hasar tutarı ise 3.491,05 TL olarak hesaplanmış olup bilirkişi raporu bu haliyle uğranılan gerçek zararın belirlenmesine elverişli değildir.

Bu itibarla mahkemece, davacının uğradığı zararın tereddütsüz bir şekilde belirlendiği ek veya yeni bir rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak hasar tutarının belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.