Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/8075 K.2018/2327

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/04/2015 gün ve 2014/908-2015/342 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/03/2016 gün ve 2015/8367-2016/3129 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesinden farklı tarihlerde kullandığı ve 14/05/2013 tarihinde erken kapattığı krediler dolayısı ile bankanın 1.100.000,00 TL kredi için 179.489,70 TL, 1.900.000,00 TL kredi için 347.977,87 TL ve 500.000,00 TL kredi için 51.834,08 TL olmak üzere toplam 579.301,65 TL komisyon ve komisyon vergileri adı altında meblağları müvekkiline dayatarak ödetmek zorunda bıraktığını, yapılan işlemin yasalara aykırı olduğunu, bu nedenle müvekkilinden haksız şekilde tahsil edilen 579.301,65 TL'nin reeskont avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 21.03.2016 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmenin erken kapama komisyon ücretinin belirlenmesine ilişkin 34/9. maddesinin genel işlem şartı sayılması nedeniyle yazılmamış sayılmasına ve erken kapama komisyon oranına ilişkin boşluğun mahkemece doldurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.