KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/8509 E., 2018/2646 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2018
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2014 gün ve 2014/87-2014/221 sayılı kararı bozan Daire’nin 11.04.2016 gün ve 2015/9243-2016/3922 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı TPE vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, asıl ve birleşen davada; müvekkilinin "..." ibareli markanın sahibi olduğunu, markalarının KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmış olduğunu davalının, bu marka ile benzer nitelikteki “...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, 2011/55710 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak da YİDK tarafından reddedildiğini, oysa, müvekkili markasının başvuruyla benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalının haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, 2013-M-8099 sayılı YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili ile diğer davalı, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Asıl davada davalı TPE vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı TPE vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/8509, K. 2018/2646, 12 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama