Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/8666 K.2017/6626

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/01/2016 tarih ve 2015/358-2016/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 03/11/2011 tarihinde davalı bankadan 238.000,00 TL bedelli ticari kredi kullandığını, davalı tarafından müvekkilinden dosya ücreti, dosya ücreti BSMV tutarı, ekspertiz masrafı tahsilatı, ekspertiz masrafı BSMV tahsilatı/kredi limit tahsis ücreti ve kredi limit tahsis ücreti BSMV adı altında haksız olarak tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.760,00 TL'nin 03/11/2011 tarihinden itibaren uygulanacak avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 5.247,99 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, alınacak dosya masrafının davacının imzaladığı ödeme planında açıkça belirtildiğini, dosya masrafı adı altında tahsil edilen tutarın hem sözleşme hem de mevzuat gereği olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı banka şubesi arasında 03/11/2011 tarihinde imzalanan 238.000,00 TL tutarındaki ticari kredi kapsamında davalı banka tarafından tahsil edilen dosya masrafı ve kredi limit tahsis ücreti ile bu masrafların tahsil edilmesinden doğan BSMV’den oluşan 5.247,99 TL'nin sözleşmenin kurulması ve devamı açısından zorunlu gider kapsamında olduğunun ve kredinin maliyetini aşan bir harcamadan kaynaklandığının davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.247,99 TL'nin 4.760,00 TL'sinin dava tarihinden, kalan 487,99 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 27.11.2015 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin dosya masrafı adı altında yapılan tahsilata yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacının kullanmış olduğu ticari kredi nedeniyle dosya masrafı ve kredi limit tahsis ücreti adı altında yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, kredi limit tahsis ücreti adı altında yapılan kesintilerin de davacıya iadesine karar verilmiştir.

Ancak, somut uyuşmazlık yönünden taraflar arasında akdedilen 03.11.2011 tarihli kredi sözleşmesinde davalı banka tarafından kullandırılan kredi dolayısıyla masraf alınabileceğine dair hüküm olduğu savunulmakla birlikte, miktar ya da oran belirtilmediğinden; mahkemece kredi sözleşmesi hükümleri, sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu ve ilgili mevzuat çerçevesinde, davalı banka ile diğer bankaların uygulamasına göre, bu tür işlemlere kredi grupları bakımından uygulanan, komisyon vb. ad altında kesilen masraf miktar ya da oranları sorulup, karşılaştırılarak,

bankanın çeşitli isimler altında kesinti yapmakta haklı olup olmadığı, yapılan kesintilerin sebebi, kesinti miktarının uygun olup olmadığı veya ne miktarda olduğu, davacıya iadesi gereken miktar bulunup bulunmadığı hususlarında değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.