Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/8910 K.2017/4648

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2015 tarih ve 2013/404-2015/439 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait tavukların davalıya ait araçla taşınması esnasında meydana gelen kaza nedeniyle tavuk ve kafeslerin büyük bir bölümünün zarar gördüğünü, mahkeme kanalıyla yapılan hasar tespitinde zararın 63.000 TL olduğunun belirlenip bu tutarda mutabık kalındığını, ancak davalının bu ücreti ödemekten imtina ettiğini ileri sürerek 63.000 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zayi olan tavuk sayısını ve ileri sürülen birim fiyatını kabul etmediklerini, kafes zararının minimuma indirildiğini, hasarlı kafeslerin tamir edilip davacının oluru ile kendisine iade edildiğini, bu hususta bir itiraz ileri sürülmediğini, kaza sonrası hasar bedeline mahsuben 1.500 TL nakit ödeme ve 19.239 TL tutarında nakliye yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, kafeslerin davalı tarafından tamir edilip davacıya iade edildiği, ihtirazi kayıtsız kafesleri teslim alan davacının bunlara ilişkin bir talepte bulunamayacağı, tespit dosyasında belirtilen zayi olan tavuk adedine davalı yanca itiraz edilmişse de teklif ettiği yeminin davacı tarafından yerine getirildiği, davalının telef olan hayvan sayısına ilişkin tespit raporunun aksini ispatlayamadığı, kazada meydana gelen hasara mahsuben davalının bir kısım nakliye hizmeti verdiği, buna ilişkin tutarın davacı alacağından düşüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 35.749,79 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının çalışanı olan araç sürücüsünün kusuru ile meydana gelen kaza sonucu taşınan piliçler ile kafeslerin hasar tutarının 63.000 TL olduğunu ileri sürerek 63.000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacının kafes yönünden bir zararının bulunmadığı, telef olan hayvanlar yönünden ise 50.000 TL zarara uğradığı kabul edilip davalı yanca mahsuben verilen 17.764 TL tutarındaki taşıma hizmeti bedeli düştükten sonra bulunan miktara davacı tarafından kaza sırasında yapılan 1.500 TL masraf ve davacı kayıtlarında zarar olarak görünen 2.013,79 TL ilave edilmek suretiyle davanın 35.749,79 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, yukarıda açıklandığı gibi davacı sadece kafes ve piliç zararını talep ettiği halde, mahkemece, duruşma esnasında alınan davacı temsilcisinin beyanları uyarınca, hükmedilen miktara, dava dilekçesinde istenen kalemler arasında bulunmayan kaza sırasında yapılan masrafın ve davacı kayıtlarında zarar olarak görünen tutarın ilave edilmesi taleple bağlılık ilkesine aykırılık oluşturduğundan doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulmasını gerektirmiştir.