Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9263 K.2018/2546

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2016 tarih ve 2014/516-2016/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılından beri "..." ibaresini markasal olarak kullandığını, 2006 yılında restaurant, pansiyon, bar faaliyetleri için bu ibare altında ruhsat aldığını, unvan ve işletme adı olarak da bu ibareyi kullandığını, davalı tarafın TPE nezdinde 2010/11785 sayılı “...” ibareli 41 ve 43.sınıf hizmetleri kapsayan ve 2011/61906 sayılı 35. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan aynı ibareli markaları tescil ettirdiğini, unvan olarak da bu ibareyi tescil ettirdiğini, bu tescil ve kullanımların müvekkili markasına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davalının markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine,

haksız kullanılan ticaret unvanının değiştirilmesine, tecavüzün sonucu olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının tescilli markasının bulunmadığını, yerel işletme olduğunu, müvekkilinin hissedarı olduğu şirketin kullanımları neticesinde markanın tanınır hale geldiğini, ayrıca davacının markasal kullanımının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın 21.02.2006 tarihinde Kumluca Kaymakamlığından restaurant, pansiyon ve bar hizmetleri için “...” tanıtım işaretini de kullanarak ruhsat aldığı, 1998 yılından buyana “...” tanıtım işaretiyle zaman içerisinde değişik hizmetler de katılmak suretiyle pansiyon, restaurant ve bar hizmeti sunumu gerçekleştirdiği, davacının kullanımının 556 sayılı KHK'nın 8/3.maddesi kapsamında korunması gereken bir hukuki nitelik kazandığı,

davacının temelde haksız rekabet hükümlerine göre korunacak olan “...” tanıtım işareti ile gerçekleştirdiği ticari faaliyetin davalı markalarının kapsamındaki spor, kültür ve eğlence hizmetleri ile yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri ve geçici konaklama hizmetlerine (gündüz bakımı/kreş hizmetleri dahil) tekabül ettiği, ibare bakımından davacı kullanımı ile davalı markasının görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktıkları umumi intiba itibariyle iltibasa neden olabilecek derecede benzerlik bulunduğu, bu nedenle 2010/11785 sayılı “eskiyeni” ibareli davalı markasından

spor, kültür ve eğlence hizmetleri ile yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri ve geçici konaklama hizmetlerine (gündüz bakımı/kreş hizmetleri dahil) hizmetleri yönünden hükümsüz kılınması gerektiği, davalının unvansal kullanımının bulunmadığı, bu nedenle unvana ilişkin talebin reddi gerektiği, ayrıca davalı kullanımının tescilli kullanım oluşturması karşısında markaya tecavüz oluşmayacağı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve 2010/11785 sayılı “...” ibareli markanın 41.sınıftaki spor, kültür ve eğlence hizmetleri ile 43. sınıftaki yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri ve geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı/kreş hizmetleri dahil), hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.