Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9312 K.2018/2139

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/.../2015 tarih ve 2014/930-2015/825 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %50 hissesinin sahibi ve yöneticisi olduğunu, diğer davalının da %50 hisseye sahip ve yöneticisi olduğunu, şirketin 2010 yılında kurulmasından sonra davalı ...'ın dava dışı ...'ı vekil tayin ettiğini ve şirket işleri ile ilgilenmediğini, müvekkilinin vekil ile birlikte şirketi idare ettiğini, şirketin teminat amaçlı verilen çeklerinin teminat dışında kullanılması nedeniyle ekonomik olarak sıkıntıya girdiğini, bu süreçte davalının vekili ...'ın da şirket işleri ile ilgilenmeyip şirketten uzaklaştığını, müvekkilinin diğer davalıya da ulaşamadığını, tek başına ekonomik sıkıntıyla mücadelede bulunduğunu, fakat şirketin gayrifaal hale düştüğünü, halen gayrifaal olduğunu, ileri sürerek davalı şirketten çıkmasına izin verilmesini istemiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının münferit yetkili müdür olduğu, bu durumda kendisinin de şirketin işleyişini sağlamak üzere yetkili bulunduğu, şirketin gayri faal ve borçlu olmasının şirketten çıkma konusunda ...'nin 638. maddesine göre haklı neden oluşturmadığı, davacının müdür yetkisi ile fesih ve tasfiye yoluna başvurması gerektiği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.