Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9328 K.2018/2599

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/05/2016 tarih ve 2015/455-2016/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından ...

Merkez ve Çevre Köyleri Tütün Tarım Satış Kooperatifine 11.10.1999 tarihinde Tarım Satış Kooperatifleri ve Birlikleri Kredi Sözleşmesine dayanılarak 550.000 TL tutarında kredi açıldığını, kooperatif tarafından kredinin teminatı olarak ortaklardan alınan müşterek ve müteselsil borç senetlerinin bankaya temlik edildiğini, temlik eden alacaklının da tasarruf hak ve yetkisinin bulunmadığını, dolayısıyla borçlunun, borcundan kurtulması için kural olarak borcunu yeni alacaklıya ödemesinin gerektiğini,

kooperatif ortakları ile müşterek borçlu ve müteselsil borç senedi başlığı altında düzenlenen sözleşmelerde bu hususun belirtildiğini ileri sürerek 7.490 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı, ... ve ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma tüm dosya kapsamına göre, davalılar ile ... Merkez ve Köyleri Tütün Satış Kooperatifi arasında 20.10.1999 tarihli müşterek ve müteselsil borç senedi başlıklı kredi sözleşmesi imzalandığı, davalılara toplam 980 TL tutarında kredi kullandırıldığı, kredi sözleşmesine dayanan alacağın aynı tarihte alacağın temliki hükümleri uyarınca davacıya temlik edildiği, davalılar tarafından yapılan kısmi ödemeler göz önüne alındığında dava tarihi itibariyle 307,31 TL'si ana para borcu olmak üzere toplam 1.208,84 TL borç kaldığı gerekçesiyle anılan meblağ üzerinden davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar temyiz etmiştir.

1-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 10.05.2016 tarihi itibariyle 2.190,00 TL'dir.

Dava, kredi alacağının tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.208,84 TL’nin (dava tarihi itibariyle 307,31 TL asıl alacak üzerinden işleyecek tarımsal kredilere uygulanan faiz oranı ile birlikte) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz eden davalılar yönünden hüküm altına alınan miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davalıların temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.