Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9422 K.2018/2324

Taraflar arasında görülen davada .... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/05/2015 tarih ve 2014/370-2015/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahil ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 12.08.1999 tarihinde ... A.Ş.'nin .... Şubesinde hesap açtırarak 2.150 TL yatırdığını, 22.12.1999 tarihinde bankaya el konulduğunu, banka görevlileri tarafından tüm mevduatın.... hesaplarına yönlendirildiğini, müvekkiline hesabın ... Bankasına ait olduğunun bildirilmediğini, mevduatın ... aracılığı ile ... Holding'in grup şirketlerine aktarıldığını, banka yöneticilerinin kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile mahkum olduklarını ileri sürerek 2.150 TL'nin 12.08.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... tarafından ...'a el konulmasından sonra banka hisselerinin ...'a devredildiğini, devir sözleşmesinde hisse devrinden önceki tüm mali ve hukuki sorumluluğun ...'ye ait olacağının kararlaştırıldığını,... Bank Ltd.'nin ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, vekalet görevini yerine getiren müvekkilinin... hesaplar için bir garantisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davacının iddia ettiği gibi ... A.Ş.'de değil, verdiği havale talimatına istinaden.... Bank Ltd. nezdinde hesap açtırdığını, başka bir kuruluş nezdindeki hesap için davalı bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının serbest iradesiyle daha fazla faiz geliri elde etmek için.... Bankasını tercih ettiğini, bilgisi dışında işlem yapılmadığını, dolandırıcılık eyleminin bulunmadığını, davalının vekalet görevini ve havale talimatını yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, müvekkilinin bir borç üstlenmesinin bulunmadığını, asıl muhatabın ... olduğunu savunarak davanın reddini istemişir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... yöneticilerinin bankanın vasıta kılınması suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, ceza mahkemesinin gerekçesinde .... hesaplar aracılığıyla toplanan paraların Balkaner Holding bünyesindeki şirketlere ucuz kredi verilerek kullanıldığı tespitinin yapıldığı, mevduatın hiçbir zaman... hesaplarına gönderilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, fer'i müdahil ... vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın, verdiği temyize cevap dilekçesinde davalı banka yararına bozulması isteminde bulunan fer'i müdahil ...'ın dilekçesi süresinde sunulmuş olmakla birlikte, temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının yatırıldığına dair makbuzun da dosya kapsamında bulunmadığı tespit edilmiştir.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, yasal süre içerisinde temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bu itibarla, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3-5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca davalı harçtan muaf olmasına rağmen hükmün 4 numaralı bendinde peşin harcın yargılama giderine dahil edilmek suretiyle davalı bankadan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.