Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9462 K.2018/4716

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2015 gün ve 2012/111-2015/147 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.04.2016 gün ve 2015/8677-2016/4196 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın İkitelli Şubesi'nin 2003 yılından beri müşterisi olduğunu, müvekkilinin davalı Banka'nın genel merkezinden telefonla aranarak hesaplarında karışıklık olduğundan bahisle görüşme talebinde bulunulduğunu, bankanın ikinci müdürü ...'nin müvekkilinin hesabında usulsüzlükler yaptığını, müvekkilinin sözlü veya yazılı talimatı olmamasına rağmen 14.06.2010 tarihinde 2.500.000 TL tüketici kredisi kullanılıp bu kredi ile müvekkili adına fon alındığını, 3 ayda müvekkiline 75.732,31 TL kredi borcu çıkarıldığını, aynı yöntemle 27.09.2010 tarihinde de 2.000.000 TL bedelli tüketici kredisi kullanıldığını,

müvekkilinin itirazı üzerine ilk krediden kaynaklanan 75.732,31 TL'nin ve ilk krediyle ilgili olarak kesilen sigorta bedelinin müvekkiline iade edildiğini, ikinci krediden kaynaklanan 274.814,78 TL'nin ödenmediğini, müvekkilinin hesabında bilgisi dışında yapılan işlemler nedeniyle meydana gelen zarardan davalı Banka'nın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 274.814,78 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 274.814,78 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.