Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9675 K.2018/1917

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/06/2016 gün ve 2016/432-2016/491 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 06/06/2016 tarihi itibariyle 2.190,00 TL'dir.

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı bankadan alınan kredilerden yapılan komisyon ve masrafa ilişkin kesintilerin haksız olduğunu, ileri sürerek 10,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Islah ile 2.150,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 2.150,00TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda, kabul edilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.