Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9744 K.2018/4941

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 gün ve 2013/173-2015/353 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2016 gün ve 2015/10160-2016/4896 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin mirasçısı ...'ın 19.01.2013 tarihinde vefat ettiğini, vefat tarihinde geçerli olan ve davalı ile arasında yapılan 5.2.2012 başlangıç tarihli 25.000,00 TL teminatlı, 25.2.2012 başlangıç tarihli 8.787,00 TL teminatlı, 28.11.2012 başlangıç tarihli 18.247,00 TL teminatlı, 14.1.2011 başlangıç tarihli 150.000,00 TL teminatlı dört adet hayat sigortası poliçesi bulunduğunu, müvekkillerince poliçeler uyarınca yapılan başvuru neticesinde sadece 5.2.2012 başlangıç tarihli 25.000,00 TL teminatlı poliçe nedeniyle ödeme yapılarak diğer üç poliçe yönünden talebin reddedildiğini,

müvekkillerinin murisinin ölüm sebebinin obezite hastalığına bağlı bulunmadığını, davalı tarafından sigorta tanzimi esnasında iki poliçe yönünden gerekli formların sigorta acentesince doldurulmadığı gibi bir diğer poliçenin de muris tarafından doldurulmadığını ileri sürerek ödeme yapılmayan 25.2.2012 başlangıç tarihli 8.782,00 TL teminatlı, 28.11.2012 başlangıç tarihli 18.247,00 TL teminatlı, 24.1.2011 başlangıç tarihli 150.000,00 TL teminatlı poliçe bedellerinin başvuru tarihi olan 22.1.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.