Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9967 K.2018/1797

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/01/2015 gün ve 2014/639-2015/43 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/06/2016 gün ve 2015/14899 - 2016/6602 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 27.02.2012 tarihinde müvekkili şirkete ait iş yerinden kasa içinde bulunan bir çok çekin çalındığını, bu olay ile ilgili derhal suç duyurusunda bulunulduğunu, daha sonra çalıntı çeklerin çoğunun davalı şirkette bulunduğunun öğrenildiğini, kolluk vasıtasıyla bu durumun tespit edildiğini, davalı yetkililerinin de 35 adet çekten 33'ünün kendilerinde bulunduğunu kabul ettiklerini, davalı şirketin çalıntı olduğunu bilmesine rağmen bu çekleri ciro yoluyla borçlu olduğu 3. kişilere devrettiğini, bu şekilde sebepsiz zenginleştiğini, oysa ...'nın 792. maddesi uyarınca davalının bu çekleri iade ile yükümlü bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 100.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.