Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1059 K.2017/2333

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/04/2015 tarih ve 2013/336-2015/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, 2012 yılında meydana gelen su baskını sonrası ödeme güçlüğü çektiğini, aleyhine başlatılan icra takipleri ne konu borçları ödemek için başka bir bankadan kullanmış olduğu kredinin davalı banka tarafından hapis hakkı kullanılarak alındığını davalının müvekkilinden fahiş bedeller keserek, fazla para tahsil ettiğini, davalı bankanın kötüniyetli olduğunu, ayrıca tahsil harcının da bankaya mükerrer şekilde ödendiğini ileri sürerek, davalıya fazla ödenen 30.000 TL’nin istirdadını ve %40 tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın görevsiz mahkemede açıldığını, davacının fazla ve yersiz tahsilat yapıldığı iddiasının asılsız olduğunu savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi tarafından yapılan inceleme neticesinde davacıdan yersiz ve fazla tahsilat yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.