Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1097 K.2018/6576

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/11/2016 tarih ve 2016/723-2016/578 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi’nce yatıracağı 750.000,00 USD için yıllık net %8,875 oranında faiz önerildiği halde yapılan ödemelerde faizin %4,4375 oranında uygulandığını ileri sürerek, müvekkiline eksik ödenen 31.170,00 USD'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; bozma sonrası ıslah dilekçesiyle, 31.170,00 USD'nin davanın açıldığı tarihteki Merkez Bankası kur karşılığı olan 47.786,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, bilirkişi raporlarında davacının, davalı bankadan 13/05/2002 ve 12/11/2002 tarihlerinde toplamda %8,875 faiz oranına denk gelen 61.148,76 USD tahsil ettiği, uyuşmazlığın anaparanın eksik ödenmesinden kaynaklandığı, davacının bankaya yatırdığı 749.555,44 USD ile nominal değeri 689.000 olan bir yıl vadeli Eurobond cinsinden kuponlu tahvil alındığı ve vade tarihinde alınan Eurobond'un değeri 719.574,38 USD olarak davacının hesabına yatırıldığı, davacının eksik ödendiğini ileri sürdüğü miktarın faiz ödemesinden değil, vade tarihindeki Eurobond değerinden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.