Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/113 K.2018/5661

Taraflar arasında görülen davada ......(Kapatılan) 2. ......Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/10/2015 tarih ve 2014/112-2015/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin asıl kararı davalı, ek kararı davalı vasisi tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin tanınmış "............ + şekil" markasının bulunduğunu, davalı tarafça "[EPOSTA]" adlı a-mail adresi kullanılarak asılsız ve kötüniyetle ...... eleman alımı ilanlarında kullandığını, bu şekilde kişilerin fotoğraflarının ve şahsi bilgilerinin elde edildiğini, bu şekilde davacı markasnın itibarının zedelendiğini, 556 sayılı KHK ve ...... hükümleri uyarınca marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, men'ine, "türkhavayolu" ibaresinin ve logosunun kullanılmasının yasaklanmasına, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacının adına tescilli "............ +şekil" 171398 ve 173716 tescil nolu markaların bulunduğu, davalının "turkhavayolları" ve "......" ibare ve logolarını kullanmak suretiyle iş bulma vaadinde bulunduğu, bu faaliyetin 35 sınıfında bulunan "personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri" şeklinde değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca davacıya ait markaların tanınmış marka olarak tescil edildiği,

sınıflarda bu hizmeti kapsadığı göz önüne alındığında, davalının davacı adına tescilli markalar bakımından tescil hakkından doğan 556 sayılı KHK'nin 9. madde hükmünü ihlal ettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalı tarafından kullanılan "[EPOSTA]" elektronik posta adresinin kullanımının yasaklanmasına, davalının eylemi davacıya verilen zarar ve davalının sosyal ekonomik durumu göz önüne alındığında, BK'nın 49. maddesi gereğince 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, karar özetinin masrafı davalıdan alınarak trajı en yüksek 5 gazeteden birinde yayınlanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Ek karar ile davalı tarafın verilen 7 günlük sürede posta gideri ve temyiz harcını yatırmadığı gerekçesi ile davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı vasisi temyiz etmiştir.

1- 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK 434/son maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödendiğinin anlaşılması durumunda kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde tamamlanacağı, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içerisinde harç ve giderlerin tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği, bu kararında temyiz edilmesi halinde HUMK 432. maddenin son fıkrası hükmünün kıyasen uygulanacağı" düzenlenmiştir.

Dosya üzerinde yapılan incelemede, mahkemece verilen 12.10.2015 tarihli karar, davalı asil tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz harç ve giderleri yatırılmadığı, mahkemece davalı vasisine 02.11.2016 tarihli muhtıra ile 7 günlük kesin sürede 100 TL posta gideri ve temyiz harçlarının ikmal edilmesi gerektiğinin bildirildiği, davalı vasisi tarafından belirtilen süreden sonra harç ve giderlerin ikmal edildiği, bu nedenle yukarıda yazılı olduğu şekilde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair 28.11.2016 tarihli ek kararın verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, mahkemece çıkartılan 02.11.2016 tarihli muhtırada yatırılması gereken harç miktarının açıkça belitilmemesi karşısında HUMK 434/son hükmüne aykırıdır, Bu nedenle davalı vasisinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle ek kararının bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl karara yönelik davalının temyiz itirazlarına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı asilin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.