KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/1136 E., 2018/7881 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2018
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2015 gün ve 2014/912-2015/368 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/12/2016 gün ve 2015/11777-2016/9652 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili; davalının müvekkili aleyhine on adet toplam 350.000,00 TL bedelli bonolardan dolayı icra takibi başlattığını, icra takibine konu bonolar nedeniyle müvekkilinin herhangi bir borcunun bulunmadığını, şirket ortaklarının hisselerinin bir kısmını dava dışı ...'a devrederken imzalanan ve hisse devrine ilişkin olarak şirketin mali durumunu netleştirmek amacıyla düzenlenen 01.09.2010 tarihli protokolde bu borçtan bahsedilmediğini, ayrıca şirket kayıtlarında da bonolara ilişkin bir kaydın bulunmadığını,
davaya konu bonoların düzenleme tarihinin 03.04.2010 olduğu ve hisse devrinden sonra eski yöneticiler tarafından müvekkiline zarar verme amacı ile eski tarihli olarak düzenlendiklerini ileri sürerek icra dosyası nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/1136, K. 2018/7881, 12 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama