Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1470 K.2018/7007

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.11.2016 tarih ve 2014/499-2016/1023 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı firmanın emtiasını taşımakla yükümlü davalının fiili taşıma işini müvekkiline verdiğini, meydana gelen kaza sonrası belinin kırıldığını, sorumluluğunu bilen müvekkilinin durumu davalı yetkililerine bildirdiğini, emtianın alıcısına ulaştırılması için de yakınlarda seyahat etmekte olan arkadaşını arayıp dorseyi kendi çekicisine bağlayarak alıcısına ulaştırmasını istediğini, davalı yetkililerinin yönlendirmesiyle emtianın yüklü olduğu dorsenin alıcısı yerine kendi işyerine çekildiğini, 3 gün bu alanda bekletildiğini, yağmur sularının kaza sırasında kısmen yırtılan brandadan sızması sonucu emtianın hasara uğradığını,

alıcı firmanın emtiayı hurdaya çıkardığını, tedavi olması nedeniyle durumu sonradan öğrendiğini, davalının ödeme yaptığını, yansıtma faturası adı altında müvekkilinden tazminat talep ettiğini, lehdarı bulunduğu 30.400 YTL tutarlı bononun davalıya verildiğini, devamlı davalıyla çalışan müvekkilinin işini kaybetmemesi adına 18.000 YTL'sini 19.02.2007 tarihinde makbuz karşılığı ödediğini, davalının bakiye alacak için takip başlattığını, icra tehdidi altında da 8.571 YTL daha ödemek zorunda kaldığını, ayrıca müvekkili hak edişlerinden de kesinti yapıldığını, toplam 35.888 YTL ödediğini, ayrıca bakiye 1.844.41 YTL'lik fatura daha gönderdiğini,

ödemelerin icra tehdidi altında yapıldığını, müvekkilinin yaptığı kaza sonrası branda yırtılması dışında bir hasarın olmadığını, emtiaya zarar gelmediğini, bir sorumluluğunun bulunmadığını, ödenen meblağın ödeme ve kesinti yapılan tarihlerden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline bağlı olarak, ancak kendi hesabına 2003 yılından beri taşıma yaptığını, bir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme gereğince, davacının, davalı tarafından taşınması üstlenilen emtiayı alt taşıyıcı olarak taşıdığı, taşıma sırasında 30/06/2006 tarihinde meydana gelen kaza sebebiyle taşımayı yapan aracın yoldan çıktığı, Meteoroloji Müdürlüğü tarafından verilen cevabi yazıya göre, 30/06/2006 ila 03/07/2006 tarihleri arasında sadece 02/07/2006 tarihinde yağmur yağdığının tespit edildiği,

dosya içerisinde yer alan fotoğraflarda aracın dorsesi ve brandası ile içecek kutularını barındıran ambalajlarda yağmur suyundan kaynaklı herhangi bir ıslanma belirtisinin görülmediği, ayrıca dosyada yer alan video kaydında araç şoförünün yaralı halde çimlerin üzerinde yatmakta olduğunun da görüldüğü, yaralı olan

davacının 2 gün süreyle kaza mahallinde beklemesinin hayatın olağan akışına aykırı ve video kayıtlarında yağmur yağdığına ilişkin bir belirtinin bulunmaması sebebiyle dorsenin yağmurun yağdığı 02/07/2006 tarihinden önce olay mahallinden çekildiği ve yükteki hasarın davalının tasarrufunda iken meydana geldiği kanaatine ulaşıldığı, hasarın oluşunda sorumluluğu bulunmayan davacının dava dışı taşıtan firmaya ödenen bedelden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 27.697,94 TL’nin dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-) Davacı vekili, hükmü temyiz etmiş ise de, akabinde mahkemeye hitaben vermiş olduğu 26.01.2017 tarihli dilekçeyle temyizden feragat ettiğini bildirmiştir. Feragat, HMK’nın 307 vd. maddeleri uyarınca taraflardan birinin talep sonucundan vazgeçmesi niteliğinde olup hüküm kesinleşinceye değin yapılabilir. Mümeyyiz davacı vekilinin HMK’nın 74. maddesine uygun şekilde kanun yolundan feragate yetkili olduğu anlaşılmış olup feragat beyanı sonuç doğurucu niteliktedir. Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.