Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1855 K.2018/7426

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2016 tarih ve 2015/9-2016/1048 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'nden ticari kredi kullandığını, kullanılan bu kredi nedeniyle davalı banka tarafından komisyon tutarı, operasyon bedeli, mektup komisyon bedeli ve proje operasyon bedeli adı altında masraf kesintisi yapıldığını, ticari kredilerle ilgili banka tarafından yapılan bu tip kesintiler genel işlem koşulları kapsamında kaldığı ve haksız olduğunu ileri sürerek mahkemece tespit edilecek gerçek bedele ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 12.821,79 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, imzalanan sözleşme ve yapılan işlemlerin ticari nitelikte olduğunu, müvekkili bankanın tüm tacirler gibi yaptığı işlemler ve sunduğu hizmetler nedeniyle birtakım harcamalar yaptığı gibi bu işlem ve hizmetler nedeniyle kar amacı güttüğünü dolayısıyla yapılan masraf tahsilatlarının ...'nın ilgili hükümleri uyarınca hukuka uygun olduğunu, ayrıca genel kredi sözleşmesinin 16.1. maddesinde de bu hususunda açıkça düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın kullandırdığı kredi nedeni ile davacıdan tahsil ettiği toplam 12.821,79 TL'ye ilişkin gerçek harcama bedeli olduğuna ilişkin bilgi ya da belge sunmadığı, yapılan bu tahsilatların "operasyon masrafı, kredi masrafı ve proje masrafı" adları altında fatura düzenlenmiş, harcama kalemleri olmadığı görülmekle, ... hükümleri ile düzenlenen zorunlu giderler ya da kar amacı güden işletmelerin yapabileceği tahsilat kalemleri içerisinde sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne 12.821,79 TL'nin 500,00TL'sinin dava tarihinden, 12.321,79 TL'sinin ıslah (01/03/2016) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Hükümden sonra, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16.11.2017 tarih ve 2017/41 Esas sayılı kararı ile davalı bankanın iflasına karar verildiği, bu itibarla, bu davalı hakkındaki davanın, iflas memurlarına tebligat yapılması suretiyle kayıt kabul davası olarak görülmesi gerekirken, esasa ilişkin karar verilmesi doğru görülmemiş, re'sen bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.