KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/1966 E., 2019/218 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2019
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/06/2015 gün ve 2014/396 - 2015/245 sayılı kararı onayan Daire'nin 07/02/2017 gün ve 2015/12425 - 2017/617 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "bifa cake treats+şekil" ibareli, 30. sınıf ürünleri içeren, 2012/25092 no'lu marka başvurusuna, davalı şirketin ''ETİ BROWNİ+ŞEKİL'' ve ''ETİ ADİCTO İNTENSE BROWNİ'' ibareli 30. sınıf ürünleri içeren 2010/6938, 2010/6935, 2011/78316, 2011/16920 no'lu markalar ile 2010/13456 no'lu ''ÇİKOLATA ŞEKLİNDEN OLUŞAN ŞEKİL'' marka başvurusuna dayanarak itirazda bulunduğunu, TPE YDİK'in başvuru konusu işaretin konumlandırılışı itibariyle davalı markalarında yer alan kek şekliyle ayniyete varan derecede benzer olduğu gerekçesiyle itirazı kabul ederek müvekkili marka başvurusunu reddettiğini oysa,
markalar arasında iltibasa sebebiyet verebilecek bir benzerlik bulunmadığını, davalının kek şeklini münhasıran içeren 2010/13456 sayılı marka tescil başvurusunun reddedildiğini, sunulan ürün ve hizmetleri tercih edecek kişilerin niteliği ve satın alma için ayıracakları süre, gösterecekleri dikkat ve özen nazara alındığında da iltibas doğmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK'in 2014/M-9665 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, dava konusu markada şekil unsurunun en önemli ve esasa etki eden tek unsur olduğunu, anılan şekil unsuru nedeniyle davacı markasının davalı markalarından biri olduğu zannı uyanacağını, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, markaların kapsamlarındaki ürünlerin aynı tür olup, ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, başvurunun müvekkilinin tanınmış markalarından haksız kazanç sağlama amacını taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/1966, K. 2019/218, 10 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama