KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/213 E., 2018/2280 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2018
Karar Metni
217 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2015/532-2015/693 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; ... Büyük Dükalığı'nın Lüksemburg 17. Bölge Mahkemesi tarafından verilen 140/2006 sayılı kararının kesinleştiğini ve tenfiz şartlarının oluştuğunu ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davaya konu yabancı mahkeme kararında Lüksemburg merkezli .... Holding S.A şirketine karşı husumet yöneltildiğini, müvekkilinin davaya konu yabancı mahkeme dosyasında taraf olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket ile yabancı mahkeme ilamındaki şirketin aynı şirket olmadığı, bu nedenle davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/213, K. 2018/2280, 2 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama