Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/2142 K.2018/7574

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/09/2016 tarih ve 2015/57 E. - 2016/150 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 06/02/2017 tarih ve 2016/187-2017/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2011/02374 no ile tescilli '...'' adlı ıslak mendil tasarımının sahibi olduğunu, davalının ''...'' adlı mendil ambalajının müvekkilinin tescilli tasarımı ile genel görünüm itibariyle aynı olduğunu, bu durumun tasarımın tescilinden kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek davacının tasarım hakkına tecavüzün tespitini, davacıya ait tescilli tasarım ürünün renk, dizayn ve kompozisyonun aynısının ya da benzerinin davalı tarafça ürünlerde, ambalajlarda, ilan ve reklamlarda, broşür ve afiş ve tanıtım malzemelerinde her türlü basılı kağıtta kullanılmasının önlenmesini,

davalıya ait ''...'' adlı ürünlerinin satış, dağıtım, ithal ve ihracının önlenmesini, toplatılarak muhafaza altına alınmasını ve imhasını, bunların üretiminde kullanılan üretim araçlarının alınarak imhasını, verilecek kararın masrafı davalıdan alınarak gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tasarımın bilgilenmiş kullanıcı üzerinde benzer etki bırakmadığını, benzerliklerin renk bazlarında olduğunu, ancak kullanılan rengin davacı taraf ürünlerinin ayırt edici özelliği olmadığını, ürünlerde tasarım değil, markanın ön planda olduğunu ve tüketicilerin de bu ürünleri karıştırmadığını, ambalaj renginin tescilli olmadığını, ürünlerin boyut değerlerinin aynı olmasının 90 adet olmalarından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; alınan iki bilirkişi raporu dikkate alınarak ürünlerdeki kullanım biçimi dikkate alındığında, markaların bilgilenmiş kullanıcı gözünde farklı tasarım algısı yarattığı, davacı tasarımına yönelik bir tecavüzün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

...

Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince dosya üzerinden yapılan incelemede, tüm dosya kapsamına göre; davaya konu ambalaj görsellerinin iki bilirkişi raporuyla açıklandığı üzere neredeyse birebir benzer olduğu, benzerliğin görsel olarak da gözlendiği gibi tespiti için teknik inceleme gerektirmediği, davacı tasarımı bütünsel grafik ve kompozisyonuyla aynen davalı tasarımına alındığı bu durumun bilirkişi raporuyla tespit edildiği, davacının tasarımı renkli tescil etmemesinin aynı tasarımın başkası tarafından renkli olarak kullanılması hakkını vermediği, tasarımın renkli kullanımı hakkının da tasarım sahibine ait olduğu,

bilirkişilerin tasarım hukukuyla ilgili değerlendirme yapmasının HMK.

279/son maddesine aykırı olduğu, tasarımların görsel karşılaştırması dışında teknik bir değerlendirmeye gerek olmadığı gibi görsel değerlendirmenin de tasarım hukukunda uzmanlık sahibi olan ihtisas mahkemeleri hakimlerince yapılmasının gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının 2011/2371 ambalaj nolu 12.1 tasarımlarına tecavüzün tespitine, tecavüzün önlenmesine, tasarımın ayının veya benzerinin ürün ambalajında ve tüm tanıtım vasıtalarında kullanımın önlenmesine, söz konusu ambalajların üretim ve satışlarının önlenmesine,

ürün ve tanıtımda kullanılan ambalajların toplatılmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.