KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/2236 E., 2019/266 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2019
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29/06/2015 gün ve 2015/242 - 2015/94 sayılı kararı onayan Daire'nin 14/03/2017 gün ve 2015/13490 - 2017/1515 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, “...” markasının elli yılı aşkın süreden müvekkili tarafından kullanıldığını, davalının "... ... Ocakbaşı" markasını kendi adına ve müvekkili ile aynı iştigal alanına ilişkin sınıflarda tescil ettirdiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin "..., ... Catering, ... Ziyafet Servisi, ... Pub, ... Gourmet, ...
Pastanesi" ibareli ve yine “...” ibaresi ile başlayan bir çok markanın Türk Patent Entstitüsü nezdinde hak sahibi olduğunu, davalının markasının, müvekkili şirkete ait markalar ile iltibas oluşturduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı "... ...
Ocakbaşı" ibareli markanın hükümsüzlüğü ile terkinine, davalının ticaret sicil kaydının terkinine, davalının marka hakkına tecavüz teşkil etmekte olan yayın, ilan, broşür ve dökümanlarının toplanarak imhasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece uyulan bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/2236, K. 2019/266, 14 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama