KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/2249 E., 2019/515 K.·Mahkemesi : 2. Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2019
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/06/2015 gün ve 2014/105 - 2015/135 sayılı kararı onayan Daire'nin 28/02/2017 gün ve 2015/13081 - 2017/1155 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "CEP" ibareli markalarının olduğunu, davalı adına 2010/53034 no ile tescilli “..." ibareli markanın müvekkili şirkete ait özellikle "CEP LİRA", "CEP NAKİT" ve "CEP LİRA KART" markaları ile aynı sınıfta tescilli olup, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı markasının, müvekkili markaları ile kavramsal açıdan kuvvetli benzerlik taşıdığını, markanın aynı zamanda müvekkilinin “CEP" kök ibareli seri markaları bakımından da işletmesel bağlantı kurulmasına ve dolayısıyla karıştırılma ihtimaline yol açacağını, davalının kötüniyetli olduğunu,
“CEP” ibaresinin kullanılmasının markaların ayırt edici karakterini zedelediğini, müvekkili şirketin sağladığı güvenden davalının haksız olarak yararlandığını ileri sürerek davalı adına 2010/53034 sayı ile tescilli "..." ibareli markanın 42. sınıf bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce açıklanan gerekçe ile onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/2249, K. 2019/515, 21 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama