Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/2662 K.2019/1903

Taraflar arasında görülen davada Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/01/2017 tarih ve 2016/95-2017/12 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 05/03/2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine açılmış olan dava sonucu mahkemece müvekkilinin davalıya 20.000,00 TL ve fer'ilerini ödemesine karar verildiğini, bu kararın müvekkili tarafından temyiz edildiğini ancak davalı tarafça söz konusu kararın ilamlı icra takibine konu edilmesi nedeniyle müvekkili tarafından icra dosyasına 43.750,00 TL'lik teminat mektubu ibraz edilerek mehil vesikası alındığını, yerel mahkemece kararın tebligatında yapılan bir yanlışlık nedeniyle yapılan temyiz isteminin reddine karar verildiğini,

bunun üzerine davalı tarafından teminat mektubunun paraya çevrilerek 25.10.2007 tarihinde icra dosyasından 41.686,30 TL'nin tahsil edildiğini, müvekkilinin banka hesabına 43.750,00 TL'nin ticari kredi borcu olarak kaydedildiğini, yapılan karar düzeltme istemi üzerine temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırıldığını ve yapılan inceleme sonucu kararın bozulduğu,

bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verildiğini ve bu kararın temyiz aşamasından da geçerek kesinleştiğini, bu karar neticesinde davalının müvekkilinden tahsil ettiği paranın bir dayanağının kalmadığını, icranın iadesi işlemi sonucu ana paranın iadesine karar verilmiş ise de bu paranın ödenmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın tazmin edilmediğini ileri sürerek, ticari kredi masraf ve faizleri karşılığı yapılan ıslah sonucu 22.537,56 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu teminat mektubunun paraya çevrilmesine ilişkin olarak yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığını, bu hususta müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, icra dosyasından tahsil edilen paranın iade edildiğini, davacının isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, dava tarihi olan 19/04/2011 tarihinde, henüz daha icranın iadesi prosedürü çerçevesinde davalıya çıkartılan 15/04/2009 tarihli geri ödeme muhtırasının tebliğ edilmediği, bu nedenle faiz başlangıcı için gerekli temerrüd olgusunun gerçekleşmediği,

her davanın açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirilmesi gerektiği, dava tarihi itibariyle henüz daha faiz borcundan ve temerrüd halinden bahsedilemeyeceği, davalının muhtıranın tebliğ edildiği 21/04/2011 tarihinden itibaren, icra dairesine verilen 7 günlük süresi sonuna kadar iadeye konu parayı elinde tutma hakkı mevcut olup, muhtıradaki son gün itibariyle paranın iadesinin gerektiği, bu tarihten sonra iade edilmesi halinde geç kalan dönem için zararın oluştuğundan ve faiz borcundan söz edilebileceği, davacının 43.750 TL'nin ticari kredi, masraf ve faizleri toplamı olan (ıslah ile) 22.537,56 TL'nin tahsilini istediği,

teminat mektubunun bozdurulması nedeniyle bankaya ödenen 12.807,06 TL'lik faiz ve masraftan davalının sorumlu tutulamayacağı, iadeye konu 43.750 TL yönünden ise açıklandığı şekilde dava tarihi itibariyle davalının temerrüdünün oluşmadığı ve bu haliyle doğmuş bir faiz borcunun da olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.