Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/2766 K.2019/83

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/11/2016 tarih ve 2016/1173-2016/1122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ile arasındaki nakliye sözleşmesinden doğan ilişki sonucu cari hesabı oluşturan faturadan kaynaklı 4.061,85 TL alacaklı olduğunu, alacağın ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu, davalının nakliye bedeli için kararlaştırılan vadede borcun bir kısmını ödediği halde takip konusu miktarı ödemediğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamını, davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki uyuşmazlığın müvekkiline tebliğ dahi edilmeyen 13.04.2012 tarihli, 5.500 USD karşılığı 9.807,60 TL bedelli navlun farkı faturası ve 25.05.2012 tarihli, 620 USD bedelli, kur farkı faturasından kaynaklandığını, navlun farkı faturasının neye ilişkin olduğunun bilinmediğini, ayrıca kur farkı faturasının da kabulünün mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini, davalının %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taraflar arasında yapılan sözleşmede kur farkları için getirilmiş her hangi bir düzenlemenin bulunmadığı, bu konuda taraflar arasında ticari teamül niteliğinde bir uygulamanın mevcut olmadığı, davacının kur farkı faturasından kaynaklanan alacağının bulunmadığı, 13.04.2012 tarihli 5.500 USD bedelli faturaya ilişkin olarak sunulan, davalının 12.04.2012 tarihli onay yazısı ile yeminli tercüman aracılığıyla tercüme ettirilen Manifesto (Vergi Nüshası) evraklarından, davacının, taraflar arasında akdedilen 21.03.2012 tarihli sözleşmeye uygun olarak gümrük vergilerini ödediği,

vergiler toplamının 4.790 USD olduğu, sözleşmede belirtilen beher tır için 120 USD acentelik ücreti (6 araç için 720 USD) toplamının fatura bedeli olan 5.500 USD'nı karşıladığı, taşımaya konu 6 adet CMR senedindeki, asıl navlun bedeline dair ./..

faturadaki ve Manifestolardaki araç plakalarının birbiriyle örtüştüğü, navlun farkı alacağına dair talebin kabulünün gerektiği, davacının navlun farkı bedeli olarak 5.500 USD'lik fatura ilgili alacağının bulunduğu, bilirkişi raporlarındaki tespitler ve taraf ticari defterlerindeki kayıtlar göz önüne alınarak resen yapılan inceleme ve hesaplama ile faturadan dolayı davacı tarafın 1.653 USD tutarında bakiye alacağının kaldığı, 1.653 USD alacağın TL karşılığının 2.953,91 TL olduğu,

bu miktar üzerinden icra takibine yapılan itirazın haksız ve yersiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibine vaki itirazının 2.953,91 TL asıl alacak üzerinden iptali ile icra takibinin, asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren işletilecek ve % 9 oranı aşılmayacak şekilde ticari avans faizi ile devamına, icra takibinin devamına karar verilen kısmın %20’si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.