KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/2845 E., 2019/2088 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2019
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/02/2015 gün ve 2014/759 - 2015/56 sayılı kararı onayan Dairenin 27/02/2017 gün ve 2015/12960 - 2017/1137 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Özdemir Boru Profil San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 22.03.2005 tarihinde bir kısım malzemenin ...'den ...
Ambarlı Limanı'na taşınması hususunda sözleşme imzalandığını, daha sonra söz konusu malzemenin müvekkili tarafından davalıya taşıttırıldığını, ancak dava dışı şirketin ...'den alınan malların doğrudan ...'a taşınması gerektiği, Belçika'nın Antwerb Limanı'nda aktarma yapıldığı, bu nedenle ortaya çıkan giderleri ödemekle yükümlü olmadığı gerekçesiyle müvekkiline karşı tazminat davası açtığını, bu davanın kabulle sonuçlandığını ve hüküm altına alınan meblağın müvekkilince ödendiğini, bu miktardan sözleşmeye aykırı olarak Antwerb Limanı'nda aktarma yapan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek,
94.903 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/2845, K. 2019/2088, 13 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama