Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/2860 K.2017/4220

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/07/2014 tarih ve 2014/99-2014/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 10 bağımsız bölümden oluşan... konağının sahibi olduğunu, binadaki bağımsız bölümlerin anlaşma sonucu bakım, onarım ve ortak giderleri eşit olarak paylaşım şartıyla şirket hissedarları olan kardeşler tarafından kullanıldığını, binanın birinci kat 4 numaralı bağımsız bölümünün davalı tarafından kullanıldığını, ayrıca hazineye ait komşu parselin 444 m2'sinin davalı ve diğer bina sakinleri tarafından bahçe olarak kullanıldığını, bu kullanımla ilgili olarak Hazine'ye bu zamana kadar ecrimisil ödendiğini, halen ecrimisil borcu bulunduğunu, şirket yönetim kurulunun 31/05/2010 tarihli toplantısında,

binayı kullananlara geçmiş borçların ödenmesi, gerekli giderlerin karşılanması, kullanılan bağımsız bölümler için aylık 1.000 USD ecrimisil bedeli ödenmesi hususunda ihtar ve gerektiğinde icra takibi yapılmasının kararlaştırıldığını, davalıya noter kanalıyla ihtarname çekildiğini, borcunu ödememesi üzerine ilamsız takip başlatıklarını, davalının borca itirazı üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 63.000 USD ecrimisil alacağının ödeme günündeki TL karşılığının Yönetim Kurulu Kararı tarihinden ödeme gününe kadar işleyecek T.C Merkez Bankası'nca belirlenen döviz mevduatına uygulanan en yüksek faize hükmedilmesini, itirazın iptaline, takibin devamını ve %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın gayrımenkul kullanımı iddiası ile ecrimisil bedelinden ibaret olduğunu, aralarındaki sözleşmeye göre müvekkilinden herhangi bir ödeme talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı, kardeşleri ve anneleri arasında 1993 yılında bir protokol imzalandığı, buna göre inşa edilecek binanın kurulacak şirket adına tescil edileceği, kura ile bağımsız bölümlerin belirleneceği bina ve bahçenin ortak giderlerinin dairelerde oturanlarca ödeneceğinin kararlaştırıldığı, inşa edilen binanın davacı şirket adına tescil edildiği, davacı şirketin 31/05/2010 tarih 2010/5 no'lu yönetim kurulu kararı ile Haziran 2010 itibaren aylık 1.000 USD kira bedeli ve aidat ve geçmişe yönelik 5 yıl için aylık 1.000 USD hesabı ile 60.000 USD kullanım ve giderlere katılım bedeli alınmasına,

bu şekilde toplanacak 360.000 USD'nin binanın bakımında ve çevre düzenlenmesinde vs. işlerde kullanılmasına karar verildiği, buna dayanarak davacıya ihtarname gönderildiği ve hakkında icra takibi başlatıldığı, ancak taraflar arasındaki ilgili yönetim kurulu kararının iptali istemli davada Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2012/3444 E. - 2012/4658 K. sayılı ilamı da değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazla ilgili yapılan protokol gereğince davacılardan kira, kullanım bedeli benzer nam adı altında herhangi bir ücret alınmayacağının kararlaştırıldığı,

davacıların sözleşmeden kaynaklanan bu hakkının şirket yönetim kurulu kararı ile ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle şirket yönetim kurulunun dava konusu yerden ecrimisil, kullanım hakkı talebine ilişkin yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.