Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/3116 K.2017/4895

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2017 gün ve 2016/1033-2017/235 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Dava, iç tahkimde hakem heyetinin reddi istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, bölge adliye mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen kararda kanun yolu istinaf olarak gösterilmiş ve davacı vekilince karara karşı özelikle temyiz yoluna başvurulmuş ve mahkemece dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 361/1. ve 439/6. maddeleri uyarınca hakem kararının iptali istemli davalarda ilk derece mahkemelerinden verilen kararlara karşı istinaf değil, temyiz kanun yoluna başvurulması mümkündür.

Gerek iç tahkim gerekse 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu kapsamında verilen hakem kararlarına karşı açılan hakem kararının iptali talepli davalarda ilk derece mahkemelerinden verilen kararlar, bölge adliye mahkemesi denetiminden geçmeksizin doğrudan temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilecektir.

Doktrinde sıçrama yoluyla temyiz olarak adlandırıldığı üzere ilk derece mahkemesinin hakem kararının iptaline ilişkin kararlarda istinaf yolu atlanmak suretiyle temyiz yoluna başvurulması gerekecek ve ayrıca Yargıtay tarafından verilen karara karşı da karar düzeltme yoluna gidilemeyecek ve bu şekilde kanun yolu tamamlanmış olacaktır.

Ancak, somut uyuşmazlıktaki talep, hakem kararının iptali istemine ilişkin olmayıp, sadece hakem heyetinin reddi istemine ilişkindir. Bu nedenle, hakem heyetinin reddine ilişkin talep sonucunda ilk derece mahkemelerince verilen kararların 6100 sayılı HMK’nın 361/1. ve 439/6. maddeleri uyarınca değerlendirilmesi mümkün olmadığından, bu kararlar için doğrudan temyiz yoluna başvurulamayacaktır.

Bu durumda, temyiz incelemesi için gönderilen dava dosyasında verilen karar, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verilmiş olup, yukarıda açıklanan sebeplerle bu aşamada temyiz kanun yoluna tabi olmadığından, "temyiz" ibaresi taşıyan dilekçe konusunda kanun yolu değerlendirmesini yapmak üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.