Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/3230 K.2019/2316

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/09/2015 gün ve 2014/1257 - 2015/726 sayılı kararı bozan Dairenin 26/04/2017 gün ve 2016/2108 - 2017/2464 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında ...

20. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/181 esas sayılı rücuen tazminat davasının bulunduğunu, bu mahkemece verilen karardan sonra tarafların uzlaştığını, alacak ve yargılama giderlerine ilişkin 04/12/2013 tarihli protokolün imzalandığını, tüm alacakları kapsar şekilde 355.000.00 TL’nın ödenmesi konusunda anlaştıklarını, buna göre 09/12/2014 tarihinde davadan ve temyizden feragat edildiğini, ancak mutabakata varılan dava dosyasında davacı aleyhine bakiye karar harcına hükmedildiğini, bu nedenle 26/08/2014 tarihinde bu harcı davacının ödediğini, bakiye karar harcının da protokole dahil olduğunu,

bu nedenle davacı tarafça ödenmek zorunda kalınan 16.513.25 TL harcın davalıdan tahsili için icra takibine girişildiğini, haksız olarak takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.