Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/3250 K.2019/2177

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 06/05/2015 gün ve 2013/299 - 2015/205 sayılı kararı onayan Dairenin 03/05/2017 gün ve 2016/1986 - 2017/2608 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankadan iki yıl geri ödemesiz yıllık %4 faiz oranı ile 200.000 TL kredi kullandığını, müvekkilinin 2 yıl sonunda ödemekle yükümlü olduğu faiz bedelinin 8.000 TL, vade tarihinde ödemekle yükümlü olduğu toplam miktarın 208.000 TL olduğunu, bu tutarın 76.500 TL'sini vadesinde, kalanını da 3 ay içinde ödediğini, müvekkil şirketin hesaplarından 3 aylık bir gecikme için 25.978 TL faiz tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak 1.000 TL fazla ödenen meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 15.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 15.026,15 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.