Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/3312 K.2019/2633

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/10/2015 gün ve 2014/1191 - 2015/868 sayılı kararı bozan Dairenin 28/03/2017 gün ve 2016/8745 - 2017/1831 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının borcuna karşılık müvekkiline toplam 71.950 TL'lık iki adet çek verdiğini, çeklerin karşılıksız çıkması nedeniyle takibe konulduğunu, davalının icra dosyasında borcu kabul ile teminatın iadesine muvafakat ettiğini ve ödeme için sözlü taahhütte bulunduğunu, ancak davalı tarafından herhangi bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, 71.950 TL'nin çek tarihlerinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 71.950,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar, Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.