Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/3390 K.2019/2386

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 13/06/2017 tarih ve 2016/126-2017/365 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı - karşı davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 26.03.2019 günü hazır bulunan davalı - karşı davacı vekili Av. ... ile davacı - karşı davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 2 yıl süre ile devre arası döneminde, ...

Atatürk Stadyumu'nun istediği tarihlerde turnuva düzenlemek üzere müvekkiline tahsis edileceğine ilişkin sözleşme imzalandığını, aynı sözleşmede davalının ayrıca bu dönemde statın başka maçlara ev sahipliği yapmayacağını da garanti ettiğini ve yükümlülüklerin ihlali halinde cezai şart öngörüldüğünü, müvekkilinin 10-20 Ocak 2003 tarihleri arasında turnuva düzenlemek istediğini davalıya bildirdiğini, davalının ise stadın tasarruf yetkisinin ...

Büyükşehir Belediyesi'ne ait olduğundan ve 15.12.2002-19.01.2003 veya 20.01.2003-30.01.2003 tarihleri arasında turnuva düzenlenebileceğinden bahisle cevap verdiğini, 10-20 Ocak tarihleri arasında yapılacak turnuva için pek çok futbol kulübü ve sponsorlarla anlaşan müvekkilinin çok zor duruma girdiğini, müvekkilinin mecburen 20-30 Ocak tarihlerini seçtiğini, ancak anlaşma yapılan birçok kulübün bu tarihteki turnuvaya katılmadıklarını, sponsor firmaların sponsorluklardan vazgeçtiklerini, bu nedenlerle belirtilen tarihlerde sınırlı bir turnuvanın yapılabildiğini,

daha sonra müvekkili tarafından talep edilen tarihlerde başka bir firmanın stadda turnuva düzenlemesine izin verildiğini öğrendiklerini, ertesi yıl ise stadın müvekkiline hiç kullandırılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 EURO cezai şart alacağının ve 5.000 TL mahrum kalınan kârın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.12.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile cezai şart talebini 125.000 EURO karşılığı olan 217.544 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince sözleşmenin ihlal edilmediğini, davacının kendisine teklif edilen tarihlerden birini tercih ederek söz konusu stadda turnuva düzenlediğini, stadın tahsisinin müvekkiline ait olmaması nedeniyle başka maçların oynatılmasından müvekkilinin sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiş, karşılık davada ise stadda turnuva düzenleyen davacı karşı davalının sözleşmede öngörülen kullanım bedelinin sadece bir kısmını ödediğini ileri sürerek, bakiye 84.703,50 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davacı-karşı davalı vekilinin ...

Ülkesi Stutgart Sulh Hukuk Mahkemesi 26 Nisan 2017 tarihli onay no :910a-259617 olan karar örneğini Türkçe tercümesi ile birlikte dosyaya ibraz ettiği, kararın tetkikinden; davacı şirketin 30/09/2014 tarihinde ticari sicilden terkin edildiği, davacı Ayşe Yıldız'ın şirkete tasfiye memuru atanması için 16/09/2015 tarihinde dava açtığı, yapılan yargılama sonucunda, Limited Şirketler Kanunun 66. Maddesinin 5 bendi gereğince davanın kabul edildiği, Ayhan Yıldız' ın tek başına yetkili tasfiye memuru olarak atandığı,

Türkiye’de bulunan Antalyaspor firmasına karşı sürdürülen 2014/285, 2015/58, 2015/599, 2015/670, 2015/738 ve 2014/12293 nolu davalarda şirketi temsil etmek üzere yetkilendirildiği, dosyanın bozmadan önceki esas numarası 2014/285 olmakla, tasfiye memurunun bu dosya için de yetkilendirildiği, tasfiye memuru Ayhan Yıldız' ın duruşmada hazır bulunduğu, ayrıca Av. ...'e şirket adına vekaletname verdiği, bozma ilamında belirlenen usulü eksikliğin giderildiği belirtilerek, bozmadan önceki gerekçeye dayalı olarak asıl davanın kısmen kabulü ile,

217.544,00 TL cezai şart bedelinin 08.04.2003 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı - karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.