KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/3453 E., 2019/2705 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2019
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20/10/2015 gün ve 2014/376 - 2015/810 sayılı kararı bozan Daire'nin 05/06/2017 gün ve 2016/5603 - 2017/3363 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili bünyesinde tasarlanan su bardağı setinin "Hürrem" adı altında pazarlandığını, bardakların Osmanlı dönemini çağrıştırdığını, kahve yanında su içilmek üzere tasarlandığını, yine bardakların pencereli kutu tabir edilen ambalaj ile pazarlandığını, davalının müvekkilinin bardak setini taklit ettiğini, ürünlerine "Harem" ismini verdiğini, tüketici tarafından ürünlerin ayırt edilemeyeceğini, müvekkilinin oluşturduğu pazardan davalının haksız yararlandığını, davacının satış kaybına uğradığını ileri sürerek haksız rekabetin tespitini, men'ini, şimdilik 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ıslah tarihi itibariyle ıslah edilen kısım için zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, haksız rekabetin men'ine, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/3453, K. 2019/2705, 8 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama