Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/4100 K.2017/6162

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2015 gün ve 2014/1305-2015/416 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, yapılan incelemesinde, temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması hususunda davalı vekiline 09/09/2015 tarihli muhtıra gönderildiği, muhtıranın davalı vekiline 06/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafça eksik harç ve giderin 13/11/2015 tarihinde yatırılması üzerine Dairemiz 13/06/2017 tarih, 2010/1188 E-2017/3676 K. sayılı ilamı ile 1086 sayılı HUMK 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği,

mahkemece geri çevirme sonrası verilen 19/07/2017 tarihli kararla, davalı asile vekilin istifasının 14/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği, harcın ise istifa tebliğinden önce 13/11/2015 tarihinde yatırıldığından bahisle davalı temyizinin süresinde olduğunun kabulüne karar verildiği ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlamıştır.

Her ne kadar mahkemece temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verilmiş ise de, temyiz istemi süresinde olmayıp, verilen bu karar yok hükmünde olduğundan temyiz incelemesinin 1086 sayılı HMUK 432. maddesi uyarınca Dairemizce yapılması gerekmiştir.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. HUMK 434/2 maddesi uyarınca ancak, temyiz harcının yatırıldığı tarihte karar temyiz edilmiş sayılacağından ve süresi içerisinde de harç yatırılmadığından, HUMK 432/4. madde ve fıkrasına göre, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden davalı vekilinin HUMK 432/4. maddesi uyarınca temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.