Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/4126 K.2019/3357

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/12/2015 gün ve 2014/831 - 2015/770 sayılı kararı bozan Dairenin 11/05/2017 gün ve 2016/4187 - 2017/2851 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait işyerinde yapılan hırsızlık sonucu şirket kasasındaki çeklerin ve senetlerin çalındığını, çalınan çek ve senetlerle ilgili olarak zayi iptal davası açıldığını ve tedbir kararı verilerek çek ve senetlere ödeme yasağı konulduğunu, davalı ...'in çalınmış çeklerden olduğunu bilerek hakkında ödeme yasağı bulunduğu halde 24/2/2005 tarihli 10.000.- TL'lik 3241113 seri no'lu ve 17/2/2005 tarihli 4.000.- TL bedelli 3241112 seri no'lu çekleri icra takibine koyduğunu, çek bedellerinin ödendiğini ileri sürerek; dava konusu edilen çeklerin istirdadını, icra dosyasına yatırılan 10.120.- TL ile 4.057.- TL'nın ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın kabulüne, davacının 24.02.2005 tarihli 10.120.- TL bedelli çek için İstanbul 2.İcra Müdürlüğü'nün 2005/5090 esas sayılı dosyasına yatırdığı (taleple bağlı kalınarak) 10.120.- TL ile 17.02.2005 tarihli 4.000.- TL bedelli çek nedeniyle İstanbul 2. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5143 esas sayılı dosyasına yatırdığı 4.057.- TL'nın davalıdan istirdadı ile davacıya verilmesine, davalı kötü niyetli olduğundan hüküm altına alınan 14.177.- TL'nin %40'ı oranında hesaplanan 5.670,80 TL kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.