KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/4267 E., 2019/4059 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15/09/2015 gün ve 2012/51-2015/767 sayılı kararı onayan Daire'nin 20/06/2017 gün ve 2016/4694-2017/3917 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, tarafların aynı meslek kolunda faaliyet gösterdiklerini, müvekkilinin 22/07/2009 tarihinde Sedat Optik adı altında işyeri açtığını, davalıya ait Gözde optik unvanlı işyerinin ise müvekkilin işyerinin bitişiğinde ve üstünde yer aldığını, iki işyerinin de Devlet Hastanesi’ne giden yol üzerinde bulunduğunu, davalıya ait işyerinin konum olarak müvekkilin işyerinden daha önce bulunduğunu, hastaneden çıkan ve gözlük ihtiyacı olan vatandaşların öncelikle davalının işyerine ait reklam tabelalarını gördüğünü, davalının, haksız ve kötüniyetli eylemleri,
asılsız şikayetleri ile müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklamak kaydıyla şimdilik, 1.000,00 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/4267, K. 2019/4059, 22 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama