KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/4383 E., 2019/3601 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13/11/2015 gün ve 2013/342-2015/866 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/06/2017 gün ve 2016/8676-2017/3274 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin yöneticisi olduğu dönemde imzaladığı sözleşmeler karşılığında tahsil ettiği satım bedellerini şirket hesaplarına aktarmadığını, tahsil ettiği bedelleri bir süre repoda değerlendirip kazanç elde ettiğini, müvekkilinin uğradığı zararların tutanak ile sabit olduğunu, ayrıca davalının müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren başka bir şirket kurduğunu ve müvekkili şirketin ürettiği vanaları bu şirkete çok düşük bir bedel üzerinden satarak haksız kâr elde ettiğini, aynı zamanda rekabet etme yasağına aykırı davrandığını ileri sürerek, şimdilik 222.000 TL'nin 18.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 128.990 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/4383, K. 2019/3601, 9 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama