KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/4500 E., 2019/3891 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/07/2015 gün ve 2014/346 - 2015/240 sayılı kararı onayan Daire'nin 12/06/2017 gün ve 2016/1020 - 2017/3621 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı firmanın 2013/09584 no.lu marka başvurusuna vekaletnameyi de ekleyerek 12.12.2013 tarihinde müvekkili adına itiraz ettiklerini, davalı TPE'nin itirazı süresinde olmadığı ve vekaletnamede aslı gibidir onayı bulunmadığından bahisle müvekkili itirazını reddettiğini, oysa şekli unsurlarda eksiklik olması durumunda vekile süre verilmesi gerektiğini ileri sürerek, davalı kurumun 27.12.2014 tarih ve 71248886-2013/09584 sayılı anılan marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın yapılmamış sayılmasına ilişkin kararının iptalini, itiraz edilen 2013/09584 sayılı marka tescil edilmişse hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın usulden reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, 556 Sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Uygulamasına Dair Yönetmeliğin 35 ve 36. maddelerine uygun bir itirazın yapılmamış olmasına göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/4500, K. 2019/3891, 20 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama