Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/457 K.2018/5963

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/05/2016 tarih ve 2014/192-2016/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; “...” markasının arapça okunuşunun “... veya ...” olduğunu, Türkiye, ... ve ... müvekkili adına tescilli olduğunu, unlu mamüller alanında faaliyet gösterdiğini, tanınmış bir marka olduğunu, davalının markanın tanınmışlığından faydalanmak için bu markayı “... ” şeklinde taklit ederek marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek tecavüzün durdurulmasını, haksız rekabetin önlenmesini, ürünlere ve makinelere el konulmasını, kararın ülke çapında yayımlanan gazetede ilan edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece; davalının benzer markayı kullanmaya hangi tarihte başladığına dair dosyaya delil ibraz edilmediği, dava dilekçesinin ekindeki resimlerden markayı kullanmakta olduğunun anlaşıldığı, davalı adına kayıtlı 2014/50758 tescilli markanın olduğu, davalının kullanımının kendi adına tescilli markaya uygun olduğu, davalının markası tescilli olduğu sürece marka sicilden terkin edilmeden tescil edildiği şekilde kullanılmasının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.