Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/4939 K.2019/1712

Taraflar arasında görülen davada Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07/09/2017 tarih ve 2016/587-2017/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava,

6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 1984 yılında ...'da kurulduğunu ve 29 yıldır TURMAR unvan ve markası ile Sörvey, Müşavirlik ve Deniz Ticareti alanlarında ticari faaliyette bulunduğunu, davalı şirketin ise 2008 yılında Aydın'da kurulduğunu, mermercilik faaliyeti ile iştigal ettiğini, faaliyet konuları arasında denizcilik bulunmadığını, davacı şirketin kurulduğu yıldan beri “TURMAR” ibaresini markasal olarak yoğun şekilde kullandığını, “TURMAR + Şekil” markası için TPMK nezdinde yapılan marka başvurusunun davalının davacıdan 4 ay önce tescil ettirmiş olduğu “TÜRMAR” ibareli markası nedeniyle bazı sınıflarda tescil edilmediğini,

“TURMAR” markası üzerinde davacı şirketin öncelik hakkı bulunduğunu, davalının kullanımının haksız rekabet de teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitine ve önlenmesine, davalı “TÜRMAR” markasının tescilli olduğu 35, 37 ve 39. sınıftaki mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, “TÜRMAR” unvanının davalının maruf ve meşhur hale getirdiğini, davacının öncelik hakkı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 35.sınıfta yer alan müşavirlik hizmetleri ve 39. sınıfta yer alan taşımacılık hizmetleri bakımından davacının dava konusu işaret üzerinde öncelik hakkı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan hizmetler yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulduktan sonra 35.sınıf müşavirlik hizmetleri ve 39.sınıf taşımacılık hizmetleri yönünden davalı markasının hükümsüzlüğü şeklinde karar verilmiştir. Ancak, dava konusu markanın kapsadığı 39.sınıf hizmetler içerisinde doğrudan taşımacılık hizmetlerinin yer almadığı alt gruplar da bulunmaktadır. Bu durumda, mahkemece davalı markasının 39. sınıfta sayılan ve taşımacılık hizmetine ilişkin hangi hizmetlerin hükümsüzlüğüne karar verildiği kararda açıkça sayılmak suretiyle belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüte neden olabilecek şekilde genel bir ifadeyle "39. sınıf taşımacılık hizmetleri yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne" karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu husus re'sen bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece davaya fikri ve sınâi haklar hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılmış olup A.A.Ü.T.'ne göre davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.980,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi de bozmayı gerektirmiştir.