KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/4996 E., 2019/4061 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01/10/2015 gün ve 2015/663 - 2015/602 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/09/2017 gün ve 2016/1581 - 2017/4202 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, 16.12.2013 tarihinde yönetim kurulunca şirketin temsil ve ilzam yetkilerinin belirlendiğini, kararın tescil ve ilanı için davalıya yapılan başvurunun "kararda A Grubu imza yetkilisi olarak gerçek kişinin adının yazıldığı,
bu yetkinin yönetim kurulu üyesi sıfatıyla verildiği için tüzel kişi unvanının imza sirkülerine esas temsil ve ilzam kararında yer almadığı" gerekçesiyle reddedildiğini, ancak TTK'nın 359/2. maddesinde imza yetkisinin tüzel kişi temsilci yerine bizzat tüzel kişinin kendisine verilmesi gerektiğinin değil, yönetim kurulu üyesi olarak seçilen tüzel kişinin temsilcisi olarak atayacağı gerçek kişinin tescil ve ilan edilmesinin zorunluluğunun hüküm altına alındığını, kararın hukuka uygun olduğunu ileri sürerek davalının 29.01.2014 tarihli kararının iptalini, dava konusu temsil ve ilzam kararının tescil ve ilanını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/4996, K. 2019/4061, 22 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama