Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5105 K.2019/1829

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/10/2015 tarih ve 2015/52-2015/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "İnci Göz Hastanesi" 2005/38981 markasının 13.09.2005 tarihinde tescil edildiğini ve müvekkili tarafından maruf hale getirildiğini, halen müvekkili tarafından kullanıldığını, davalının ise müvekkilinin markası ile karıştırılma ihtimali yüksek olan "Birinci Göz Hastanesi" kelimelerini haksız ve müvekkilinin markası ile iltibas oluşturacak şekilde davacının tescil tarihinden 9 yıl sonra kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, davalının tescil ettirdiği marka ile müvekkilinin markasının aynı hizmet sınıfında olduğunu, bu durumun 556 sayılı KHK' nın 8 ve 42 maddelerine aykırı olduğunu,

müvekkili adına tescilli markanın ayırt edilemeyecek derecede benzerinin davalı tarafından kullanılmasının haksız rekabete neden olduğunu, müvekkilinin davalının haksız kullanımı nedeniyle maddi zarara uğradığını ileri sürerek davalının haksız kullanım nedeniyle elde ettiği karın yapılacak yargılama neticesinde tespiti ile fazlaya ilişkin tüm haklar saklı kalmak kaydıyla tazminat davasının belirsiz alacak davası olarak kabulünü,

davalının 2012/38634 sayılı "Özel Birincigöz Hastanesi" markasının müvekkilinin 10 yıldır kullandığı "İnci Göz Hastanesi" markası ile iltibasa ve karıştırılmaya neden olduğundan 556 sayılı KHK' nın 42/b maddesi gereğince hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait “logo+Özel Birincigöz Hastanesi” ibareli markanın davacı tarafın “logo+İnci Göz Hastanesi” ibareli markasıyla hiçbir benzerliğinin olmadığını, görsellik, işitsellik ve ses benzerliği yönünden de hiçbir benzerliğinin bulunmadığını, müvekkiline ait markanın standart tüketici üzerinde bütün olarak bıraktığı izlenim nazara alındığında davacı yanın benzemeyen markası ile iltibasının söz konusu olmadığını, dava konusu markanın dava dışı Kurum yetkililerince usul ve yasaya uygun bulunarak müvekkili adına tescil ettirildiğini, müvekkilinin tescil belgesine dayalı kullanımının usul ve yasaya uygun olduğunu,

bu kullanımdan davacının zarar görmesinin mümkün olmadığını, tazminat talep etmesinin de söz konusu olmayacağını savunarak davacının haksız davasının ve tüm taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın markasının asli unsurunun İNCİ ibaresi olduğu, GÖZ ibaresinin cins belirtici bir konumda bulunduğu ve asıl unsur olmadığı, İNCİ ibaresi karşılığının değerli bir maden anlamında olduğu, her iki ibare birleştirildiğinde ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde davalı tarafa ait markanın asli unsurunun BİRİNCİ ibaresi olduğu, bu ibarenin ise ilk sırada olan anlamında bulunduğu, markalar arasında anlamsal bir benzerlik olmadığı,

sınıflar açısından benzerlik söz konusu ise de ortalama tüketici tarafından davalı tarafın markasında kullandığı şekil ve eklentilerin davacı taraf markasından farklı benzer olmayacak şekilde ve ona çağrışım yapmayacak şekilde bulunması ve davalı markasının farklı unsurlarla ayırt edicilik kazanmış olması sebebiyle benzerlik ve iltibas söz konusu olmadığı gerekçeleri ile tüm talepler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.