Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5173 K.2019/1849

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/03/2017 tarih ve 2016/310 E. - 2017/131 K.

sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/09/2017 tarih ve 2017/813- 2017/783 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ORJIN CASE+ŞEKİL" ibaresinin 12. sınıfta tescili için davalı kuruma başvurduğunu, davalı şirketin "ORJİN" ve "Orjin Automotive" ibareli markalarına dayalı olarak yaptığı itiraz üzerine başvurunun nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin anılan işareti 1952 yılından bu yana kullandığını, ayrıca yenilemesinin yapılmaması sebebiyle hükmünü yitiren "ORJİNCASE" ibareli markasının bulunduğunu, ticaret unvanında da bu ibarenin yer aldığını, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktıkları umumi intiba olarak başvuru konusu işaret ile davalının itiraza mesnet markalarının iltibasa neden olacak derecede benzer olmadıklarını ileri sürerek, TPMK ...'in 28.05.2016 tarih, 2016-M-5608 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline ait markalarla davacının başvurusu arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, redde mesnet markalar ile dava konusu başvurudaki ayırt edici unsurun "ORJİN" ibaresinden oluştuğu, İngilizce'de durum anlamına gelen "case" ibaresinin dava konusu başvuruya yeterince ayırt edicilik katmadığı, bu haliyle redde mesnet markalar ile başvuru konusu işaret arasında anlamsal, sescil ve görsel benzerlik bulunduğu,

markaların kapsadıkları sınıfların da örtüştüğü, ticaret unvanları ile işletme adları ve markaların ticari fonksiyonlarının farklı olması sebebiyle "ORJİN" ibaresinin davacının ticaret unvanında yer almasının başvurunun reddini engellemeyeceği, davacının müktesep hakka dayanak "ORJİNCASE" ibareli 2004/41347 sayılı markanın 15.12.2014 tarihi itibariyle hükmünü yitirdiği, ayrıca bu markanın da dava dışı Orjin şirketine ait olduğu, bu nedenle müktesep hakkın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.