Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5207 K.2019/4153

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/12/2015 gün ve 2015/308 - 2015/606 sayılı kararı onayan Daire'nin 25/09/2017 gün ve 2016/7346 - 2017/4665 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Heilbronn Eyalet Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nde davalılar aleyhine alacak davası açıldığını, dava sonucunda 18.09.2012 tarihinde davalıların müteselsil borçlu olarak davacıya 8.108,93 Euro ana parayı 02.06.2011 tarihinden itibaren, 837,52 Euro tutarındaki ek meblağı da 02.06.2011 tarihinden itibaren baz faizine ek % 5 faizi ile ödenmesine hükmedildiği, davalılara 31.10.2012 tarihinde usulüne uygun olarak kararın tebliğ edildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek Almanya Heilbronn Eyalet Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 2 O 390/10 sayılı kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.