KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2017/5272 E., 2019/4160 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2019
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/05/2015 gün ve 2014/245 - 2015/136 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/09/2017 gün ve 2016/1609 - 2017/4212 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "McDONALDS", "mc chicken", "mc muffın", "mc royal", "mccafe+şekil", "mccrispy", "mcdelivery" ibareli ve "mc" tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2011/106990 sayılı “ELDENELE MC MALLOW ÇİKOLATA KAPLAMALI MARSMALLOWLU SANDVİÇ BİSKÜVİ+ambalaj” ibareli başvurusuna müvekkilinin itirazının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, başvurunun tescili halinde müvekkilinin tanınmış markalarıyla karıştırılma ihtimalinin doğacağını, davalı şirketin müvekkilinin tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek 2014-M-5960 sayılı YİDK kararının iptalini, tescili halinde 2011/106990 sayılı markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2017/5272, K. 2019/4160, 10 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama