Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5310 K.2018/4047

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10/11/2015 gün ve 2015/345 - 2015/685 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 27/03/2017 gün ve 2016/5586 - 2017/1799 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili bankanın yönetim kurulu üyesi, genel müdür ve şube müdürü statüsünde yönetici oldukları dönem içinde dava dışı ... Mensucat Fabrikası AŞ’ye bankanın iç mevzuatına aykırı olarak kredi tahsis ettiklerini, bu kredinin tahsil edilemediğini, bankanın uğradığı bu zarardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, toplam 67.891.402,01 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili, davalı ... vekili, katılma yoluyla davalı ... Tece miraçıları vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27.03.2017 tarihli ilamı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili, 20.06.2017 tarihli dilekçesinde, kararının hüküm kısmının 10. maddesine açıklık getirilerek vefat eden davalıların mirasçılarının birlikte tek bir davalı gibi vekâlet ücretinin 7 davalıya eşit ödenmesi şeklinde tavzih edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 19.09.2017 tarihli ara karar ile HMK’nın 305. maddesine göre kararda tavzihi gerektirir bir husus bulunmamakla birlikte, vekâlet ücretinin dağlımına yönelik değişiklik istemi bizatihi tavzih yasağı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, koşulları bulunmayan tavzih istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, Dairemizin 27.03.2017 tarihli ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuş ve tavzih isteminin reddine ilişkin kararı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, Dairemiz bozma ilamı öncesi verilen karar davacı vekili ve davalı ... Tece mirasçıları vekilinin temyizi üzerine Dairemizce vekalet ücreti yönünden; ... ibaresinin karar başlığından ve hüküm fıkrasının dördüncü ve onuncu bendinden çıkarılarak yerine "... mirasçıları ... ve ..." ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Ancak, hüküm fıkrasının onuncu bendinde hükmedilen nispi vekalet ücretinin adı geçen davalılara eşit olarak verilmesine karar verilmiş olup, vekalet ücretinin yargılama sırasında vefat eden davalılar ... mirasçıları için bir pay ve Osman Akkuzu mirasçıları için de bir pay olarak belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, mahkemece belirlenen vekalet ücretine ilişkin eşit paylaşımın yargılama sırasında vefat eden davalıların mirasçılarını da kapsayacak şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile düzeltilerek onama kararının kaldırılarak kararın bu yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3-Davalılar ... ve B.Çağlar Ünal vekili 28/11/2017 havale tarihli temyize cevap dilekçesinde, tavzih isteminin reddine dair 11.09.2017 tarihli kararın bozulmasını istemişse de; dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından davalılar ... ve B.Çağlar Ünal vekilinin tavzih isteminin reddine dair karara yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Davacı vekilinin 11.09.2017 tarihli tavzih isteminin reddine dair karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin 11.09.2017 tarihli tavzih isteminin reddine dair karara ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.