Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/534 K.2018/5868

Taraflar arasında görülen davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 27.12.2016 tarih ve 2016/45-2016/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... HOTEL+ŞEKİL ibareli markayı 1990 yılından beri kullandığını, ayrıca ''...'' ibaresini barındıran birçok tescilli markanın sahibi olduğunu, 03.11.2014 tarih ve 2014/88486 kod numaralı "... +şekil" ibareli 43/1-2-3-4. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri.

Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetlerini." içeren marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından 43/2. sınıf hizmetleri içeren 2014/15873 ve 43/3,4. sınıf hizmetleri içeren 2004/11445 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu marka ile redde mesnet markaların görsel, sescil ve biçimsel olarak,

kapsamlarında yer alan hizmetler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadığını ve ortalama tüketiciler nazarında karıştırma ihtimali bulunmadığını ileri sürerek red kararının kaldırılması yönündeki itirazını reddeden 2015/M-10128 sayılı YİDK'nın kararının iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; markalar arasındaki yazı farkı, şekli, formu, grafik düzeni ve renk unsurlarının farklı olmasının markayı aynı veya aynı düzeyde benzer olmaktan çıkarmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; başvuru konusu işaret ile redde mesnet markalar arasında ... ibaresinin ortaklığından kaynaklı anlamsal bir benzerlik olduğu ancak içerdikleri diğer biçimler, sözcük ve yazım şekli itibariyle görsel olarak birbirlerinden oldukça farklı olduğu, bu nedenle ayrı işaretler sahip markaların ortalama tüketiciler ve yararlanıcılar tarafından anlaşılabilir hâle geldiği, başvuruya konu markanın yazım biçiminin ön planda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davalı yanca yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.