Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5365 K.2019/2096

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26/05/2017 tarih ve 2017/108-2017/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ... Bank A.Ş' nin ... Şubesi hesabında 5.076,70 TL parası bulunmakta iken, 22.12.1999 tarihinde Bakanlar Kurulu kararı ile ... Bank A.Ş'nin ...'ye devir edildiğini, davacıya banka hesap cüzdanı verildiğini, ...

A.Ş. yetkililerinin mudileri bir şekilde ikna ederek ... yatan paraların aslında A.Ş.'ye yatırılmış olacağı şeklinde aldatıcı bir görünüş yarattıklarını, ... yöneticileri ve hissedarları hakkında bankaya el konulduktan sonra soruşturma açıldığını, ...

A.Ş'nin sahibi olan Ali Balkaner ve diğer yöneticiler hakkında ... hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.076,70 TL'nin 21.12.1999 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı vekilleri ve fer’i müdahil vekili ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... ... ... Ltd.'e yatırılmış mevduat tutarının 21.12.1999 tarihi itibariyle 5.076,70 TL olduğu, ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ve kesinleşen karara göre, ... A.Ş.'nin bir kısım yöneticilerinin ...

A.Ş. aracılığıyla ... hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraları Balkaner Holding A.Ş. bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktardıkları gerekçesiyle davalı ... A.Ş hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile toplam 4.400,00 TL'nin 3.800,00 TL'lik kısmına 12.10.1999 tarihinden itibaren, 600,00 TL'lik kısmına 16.11.1999 tarihinden itibaren avans faizi işletilmek suretiyle davalı ...

A.Ş'den tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.Kararı, davalı ING Bankası vekili ile fer’i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, fer’i müdahil ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıda bend kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekili, 5.076,70 TL'nın 21.12.1999 tarihten itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini istemiş olup, yerel mahkemece davalı ... A.Ş hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile toplam 4.400,00 TL'nin 3.800,00 TL'lik kısmına 12.10.1999 tarihinden itibaren, 600,00 TL'lik kısmına 16.11.1999 tarihinden itibaren avans faizi işletilmek suretiyle davalı ... A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlık, gerek 6762 sayılı Kanun’un 4 ve 21/2. maddeleri ve gerekse de 6102 sayılı Kanun’un 4. ve 19. maddeleri açısından ticari iş niteliğindedir.

04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin, TCMB'nin kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa’da yapılan değişiklik ile, 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, TCMB'nin kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirilmiştir.

Bu durumda, davalıdan tahsili gereken meblağa paranın yatırıldığı tarihten 01.01.2000 tarihine kadar reeskont oranında temerrüt faiz oranı, 01.01.2000 tarihinden itibaren avans faiz oranı işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle, yerel mahkeme kararının bozulması gerekiyor ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi hükmü uyarınca kararın aşağıda gösterilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.