Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/5373 K.2018/3239

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2016 tarih ve 2015/924-2016/444 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili Fedaral .... Cumhuriyeti Düsseldorf Yüksek Eyalet Mahkemesinin 19/06/2009 tarih ve I-17 U 129/08 sayılı kararının Türkiye'de kesin hüküm kuvvetine haiz olması amacıyla MÖHUK’ün 58. maddesinde aranan tüm şartları taşıdığını ileri sürerek bu kararın tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davaya dayanak yabancı mahkeme kararının hukuk davasına ilişkin olduğu, davaya konu kararın taraflara tebliğ edildiği ve kararın kesinleşmiş olduğu, yabancı mahkeme kararının MÖHUK 58. maddede öngörülen şartları taşıdığı, bu nedenle tanınmayı kabil karar niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile yabancı mahkeme kararının tanınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.